Pod względem wielkości zbiorów i areału uprawy wyprzedzają nas tylko Francja i Niemcy. Zbiory rzepaku w Polsce od 2020 r. przekraczają 3 mln ton. Według danych Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) produkcja rzepaku w Polsce w 2024 r. wyniosła 3,3 mln ton, a w 2023 r. – 3,7 mln ton.

Mimo dużej na tle Europy skali produkcji rzepaku nie w pełni pokrywa ona krajowe zapotrzebowanie na ten surowiec i musimy nasze zbiory rzepaku uzupełniać importem.

Większość (2/3) krajowej produkcji nasion rzepaku przeznaczamy na potrzeby przemysłu biopaliwowego, a pozostałą część na przetwórstwo spożywcze. Zakłady przemysłu olejarskiego w Polsce przerobiły w 2024 r. ok 3,7 mln ton nasion rzepaku, chociaż ich moce przerobowe są większe – są szacowane na ok. 4,1 mln ton.

źródło: PAP
oprac.: K. Walkowiak

Artykuł Produkcja rzepaku w Polsce w 2024 r. wyniosła 3,3 mln ton pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Zanim wybuchł konflikt ukraińsko — rosyjski, oba kraje pokrywały ok. 75% światowego zapotrzebowania na olej słonecznikowy, w tym Ukraina przeszło połowę. Na skutek wojny dostawy z tego kierunku zostały zaburzone, co spowodowało lawinowy zrost cen olejów roślinnych. W grudniu ubiegłego roku wskaźnik FAO dla olejów roślinnych notowany był na poziomie rekordowych 187,8 pkt i był wyższy od tego sprzed roku o 13,9%. 

W Polsce także GUS odnotował rekordowe ceny olejów roślinnych w grudniu zeszłego roku, które były wyższe o 36% w stosunku do analogicznego okresu sprzed roku. Dla porównania, ceny masła wzrosły w tym czasie wg. GUS o 21,7%,  ceny żywności ogółem o 22,1% rdr.

Polska jest producentem oleju rzepakowego i słonecznikowego, lecz import z kierunku wschodniego jest konieczny do pokrycia krajowego zapotrzebowania na te produkty — Polska jest trzecim największym importerem oleju słonecznikowego z Ukrainy. 

Na skutek zawirowań cen olejów roślinnych, producenci zaczynają ponownie spoglądać na tańszy olej palmowy, który niestety ma złą sławę w Europie ze względu na wyniszczającą eksploatację środowiska związaną z uprawą drzew palmowych. Głównym eksporterem jest Malezja, która już przez chwilę wstrzymała dostawy do Europy, a obecnie są one zmniejszone do dozwolonego poziomu 6-krotnego krajowego spożycia w Malezji. WWF, światowa organizacja zajmująca się ochroną środowiska, przestrzega producentów przed kupowaniem niecertyfikowanego, tańszego oleju palmowego i argumentuje, że zwiększenie popytu na produkt certyfikowany doprowadzi do wyrównania się cen.

źródło: biznes.newseria.pl

Artykuł Czy zwiększy się import oleju palmowego do Europy? pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Kampania „Olej rzepakowy skarbem Europy” ma wymiar międzynarodowy. Dotyczy dwóch największych obok Niemiec rynków upraw rzepaku i produkcji oleju rzepakowego w Europie, którymi są Francja i Polska. Oba kraje mają wieloletnie doświadczenia w zakresie produkcji, przetwórstwa, a także badań i rozwoju sektora roślin oleistych. Program „Olej rzepakowy skarbem Europy” wspiera dalszą współpracę w tym zakresie i daje możliwość jej zacieśnienia w ramach Wspólnoty Europejskiej. Europejskie pochodzenie oleju jest zapewnieniem jego naturalności i identyfikowalności. Know how producentów oleju rzepakowego jest gwarancją jego wysokiej jakości. Celem kampanii jest również zwiększenie świadomości konsumentów na temat walorów odżywczych, doskonałego składu i kulinarnych zalet oleju rzepakowego.

Kampania ma charakter programu edukacyjno-promocyjnego i jest skierowana przede wszystkim do konsumentów: kobiet odpowiedzialnych za zakupy spożywcze w gospodarstwach domowych oraz mam z dziećmi do 12. roku życia. Istotnymi grupami docelowymi są również dietetycy, lekarze, technolodzy żywności, eksperci żywienia, eksperci kulinarni i dziennikarze.

Cele programu:

– podniesienie świadomości konsumentów na temat właściwości odżywczych i zdrowotnych olejów roślinnych, a w szczególności oleju rzepakowego oraz jego znaczenia w codziennej diecie i profilaktyce zdrowotnej.

– wykorzystanie renomy oleju rzepakowego do zwiększenia spożycia europejskich olejów roślinnych objętych kampanią.

Program będzie realizowany przez serię wydarzeń i inicjatyw z zakresu public relations, eventów oraz przez obecność w prasie, TV i internecie.

Foto: Pixabay

Artykuł Ruszyła kampania „Olej rzepakowy skarbem Europy” pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

– Z większym optymizmem niż miało to miejsce w poprzednich latach wchodzimy w fazę zbiorów rzepaku w Polsce. Podczas, gdy w znacznej części liczących się pod tym względem państw UE trudne warunki atmosferyczne w trakcie jesiennych zasiewów, ale także inne elementy zadecydowały, że tegoroczne zbiory rzepaku będą tam mniejsze, sytuacja krajowa daje nadzieję na naprawdę dobre zbiory. Trzeba podkreślić po raz kolejny, że biorąc pod uwagę twarde dane obrazujące handel zagraniczny, zapasy oraz przerób rzepaku wśród firm członkowskich PSPO, rzeczywiste zbiory były wyższe od statystyk GUS za ubiegłe sezony. Z naszego punktu widzenia podaż krajowych nasion była znacznie wyższa, co potwierdzają także dotychczasowe dane przerobowe za pierwsze miesiące 2020 r. – powiedział Mariusz Szeliga, Prezes Zarządu Polskiego Stowarzyszenia Producentów Oleju

– Ostateczne liczby poznamy oczywiście już po zbiorach, ale nasza ocena generalnej sytuacji w Polsce jest pozytywna przede wszystkim pod względem efektywności upraw. Prawdopodobnie nieznacznie zmniejszył się sam areał rzepaku ozimego, co jednak zrekompensują wyższe plony – ocenił Juliusz Młodecki, Prezes Zarządu Krajowego Zrzeszenia Producentów Rzepaku i Roślin Białkowych.

– W kontekście obecnych naszych rozważań na temat rzepaku ponawiamy nasz apel do ministerstwa rolnictwa o zbieranie danych w ramach systemu wniosków obszarowych składanych do ARiMR nie tylko w przypadku gospodarstw powyżej 10 ha użytków rolnych, ale wszystkich. Wówczas już za klika tygodni dysponowalibyśmy konkretnymi danymi w tym zakresie – podsumował Mariusz Olejnik, Przewodniczący Komisji Zarządzającej Funduszem Promocji Roślin Oleistych.

Źródło: PSPO

Foto: Pixabay

Artykuł Dobre perspektywy przed tegorocznymi żniwami rzepakowymi pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Zgodnie z prognozą USDA globalne zużycie nasion i owoców roślin oleistych w sezonie 2019/2020 zwiększy się do 592,6 mln t wobec 584,2 mln t w sezonie 2019/2020 (+1,4%). W efekcie, po uwzględnieniu zapasów początkowych, zapasy końcowe nasion roślin oleistych w sezonie 2019/2020 zmniejszą się o 9,6% r/r i wyniosą 117,4 mln t, a wskaźnik zapasy końcowe/zużycie wyniesie 19,8% wobec 22,2% poprzednim sezonie. Mimo wyraźnego spadku wskaźnik pozostanie jednak na wysokim na tle historycznym poziomie.

Zgodnie z szacunkami USDA produkcja rzepaku w sezonie 2019/2020 zmniejszy się do 68,2 mln t wobec 72,4 mln t w sezonie 2018/2019 (-5,9%). Jest to związane przede wszystkim z jego niższymi zbiorami w UE (-15,1%) oraz Kanadzie (-6,6%). Zmniejszy się także zużycie rzepaku, które w sezonie 2019/2020 wyniesie 70,3 mln t wobec 71,8 mln t w sezonie 2018/2019 (-2,1%). W efekcie zapasy końcowe na rynku rzepaku w sezonie 2019/2020 zmniejszą się do 6,3 mln t wobec 8,4 mln t w sezonie 2018/2019 (-25,1%), a wskaźnik zapasy końcowe/zużycie spadnie do 9% wobec 11,7%, choć pozostanie jednak na relatywnie wysokim na tle historycznym poziomie.

Ostatnie tygodnie przyniosły bardzo silny spadek cen roślin oleistych na światowych giełdach, co było efektem wyprzedaży na rynkach surowcowych ze względu na epidemię COVID-19. Dodatkowym czynnikiem pogłębiającym spadek cen roślin oleistych są obniżające się ceny ropy naftowej, które oznaczają spadek popytu na surowce rolne wykorzystywane do produkcji biopaliw. Co więcej, perspektywy popytu na rośliny wysokobiałkowe pozostają niekorzystne ze względu na pogłębiający się spadek produkcji trzody chlewnej w Chinach. Dodatkowo, przy założeniu, że tegoroczne warunki agrometeorologiczne wśród największych światowych producentów roślin oleistych ukształtują się na poziomie średniej wieloletniej można oczekiwać, że sezon 2020/2021 przyniesie wzrost ich podaży, co również będzie negatywne dla cen.

Uwzględniając tendencje na globalnym rynku roślin oleistych oraz czynniki krajowe eksperci banku Credit Agricole prognozujemy, że cena rzepaku w Polsce na koniec 2020 r. wyniesie 1625 zł/t, a na koniec 2021 r. ukształtuje się na poziomie 1650 zł/t. Głównym czynnikiem ryzyka dla tego scenariusza są warunki agrometeorologiczne wśród największych producentów roślin oleistych, kształtowanie się cen ropy naftowej, a także przebieg epidemii COVID-19.

Źródło: AgroMapa Credit Agricole

Foto: Pixabay

Artykuł Silny spadek cen rzepaku na giełdach pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Wzrost przerobu nasion rzepaku, który członkowie PSPO zanotowali kolejny już rok z rzędu, pozwolił na zwiększenie krajowej podaży oleju 33 tys. ton do łącznie poziomu 1,22 mln ton. Pomimo tego, że jest to relatywnie niewielki progres, Polska umocniła swoją pozycję wśród europejskich liderów  produkcji oleju rzepakowego, która w całej UE notuje tendencję spadkową (9,14 mln ton w sezonie 2019/2020 w stosunku do 9,85 mln to w sezonie 2018/2019 według szacunków KE). Praktycznie na niezmiennym poziomie pozostaje udział oleju rafinowanego, którego produkcja w zakładach zrzeszonych w PSPO w 2019 r. wyniosła łącznie 447 tys. ton (wobec 443 tys. ton w 2018 r.).

Tradycyjnie już większy przerób rzepaku zanotowano w II połowie roku, kiedy to podaż nasion wzrasta w związku ze żniwami. Szczególny wynik członkowie PSPO zanotowali w IV kwartale, kiedy to przerobiono rekordowe 825 tys. ton nasion.

– Cieszy fakt, że to polscy rolnicy w kolejnym trudnym pod względem pogodowym dla rzepaku (i nie tylko) sezonie wyszli obronną ręką. Jako jedyny kraj z liczącą się produkcją rzepaku w Europie zwiększyliśmy swoje zbiory w stosunku do 2018 r., co umożliwiło z kolei zwiększenie przerobu nasion w krajowych tłoczniach. Uprawa rzepaku i podaż jego produktów staje się powoli coraz mocniejszą stroną naszej branży agro, a w dobie pewnej stagnacji, czy wręcz regresie, notowanym w innych krajach UE, może i wręcz powinna być jedną z naszych specjalizacji – powiedział Mariusz Szeliga, Prezes Zarządu Polskiego Stowarzyszenia Producentów Oleju.

Foto: Pixabay

Artykuł 2019 dobrym rokiem dla polskiego sektora olejarskiego pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Wzrostom cen rzepaku sprzyjają podwyżki cen oleju palmowego i sojowego. Szczególnie widoczna jest poprawa notowań oleju palmowego (+54% rok do roku w grudniu 2019 r.) do poziomów najwyższych od blisko 2 lat. Od października do grudnia 2019 r. olej palmowy podrożał o blisko 33%. Główne przyczyny tego wzrostu to: przesunięcie w kierunku produkcji biodiesla w Indonezji i Malezji (głównych producentów oleju palmowego na świecie), wysoki popyt w Chinach oraz Indiach (dwa największe rynki importowe), który przy niskiej dynamice produkcji obniża zapasy oleju palmowego na świecie, oraz gorsze oczekiwania co do produkcji w Malezji w sezonie 2019/2020.

Olej sojowy w grudniu podrożał o blisko 15% rok do roku, a rzepakowy o 16%. Publikowany przez FAO indeks cen olejów roślinnych w grudniu 2019 r. wzrósł o 25,5% w skali roku, do poziomu najwyższego od listopada 2017 r. Dodatkowym czynnikiem sprzyjającym wzrostom cen surowców oleistych jest eskalacja konfliktu na linii Iran-USA, który oddziałuje w kierunku wzrostów notowań ropy.

Źródło: Agro Nawigator PKO Banku Polskiego

Foto: Pixabay

Artykuł Ceny rzepaku najwyższe od blisko 2 lat pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Możliwy jest wzrost powierzchni zasiewów pszenicy w Rosji o 2,2% rok do roku, do rekordowych 27,9 mln ha. Podnosi to prawdopodobieństwo utrzymania wysokich zbiorów i eksportu pszenicy z tego kraju w sezonie 2020/2021 (założenie plonów na poziomie średniej wieloletniej), zwłaszcza przy oczekiwanym wyższym poziomie zapasów pszenicy w Rosji na koniec sezonie 2019/2020 (+10% rok do roku). W sezonie 2017/2018 z rekordową produkcją (85,1 mln t) i eksportem (43,1 mln t) w Rosji pszenicę uprawiano na powierzchni 27,3 mln ha.

Zmian in minus oczekuje się natomiast w przypadku areału zasiewów pszenicy w Unii Europejskiej (-1,4% rok do roku, tj. -0,4 mln ha rok do roku do 26,6 mln ha) co wynika z ryzyka zmniejszenia upraw w Wlk. Brytanii, ale także, na skutek suszy, w Rumunii i Bułgarii. Z powodu intensywnych opadów znaczące opóźnienia w zasiewach pszenicy ozimej obserwuje się we Francji.

Oczekiwany spadek powierzchni upraw pszenicy w Unii Europejskiej nastąpi kosztem zwiększenia areału zasiewów rzepaku – wg IGC o 7,4% rok do roku do 5,9 mln ha (+0,4 mln ha), w dużej mierze z powodów ekonomicznych. Mimo znaczącego spadku produkcji w UE, ceny rzepaku w UE na początku sezonu 2019/2020 charakteryzowały się niską dynamiką, skutkując poprawą relacji cenowych rzepaku w stosunku do pszenicy. Niemniej, z szacunków IGC wynika, że unijna powierzchnia upraw rzepaku będzie zdecydowanie mniejsza (-14%) niż przed dwoma sezonami. Jednocześnie oczekuje się spadku areału upraw rzepaku na Ukrainie (-7,1% rok do roku do 1,2 mln ha), co może mieć związek z planami wycofania się ukraińskiego rządu z refundowania podatku VAT w eksporcie. Biorąc pod uwagę znaczący import od początku sezonu 2019/2020 złagodzić może skutki ewentualnego odbicia produkcji w UE. Jednak areał rzepaku w krajach wschodnich nie zmniejszy się istotnie z uwagi na wzrost powierzchni upraw w Rosji.

Źródło: Agro Nawigator PKO Banku Polskiego

Foto: Pixabay

Artykuł Większa powierzchnia upraw pszenicy na świecie pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Zgodnie z prognozą USDA globalne zużycie nasion i owoców roślin oleistych w sezonie 2019/2020 zwiększy się do 589,1 mln t wobec 585,4 mln t w sezonie 2019/2020 (+0,6%). W efekcie, po uwzględnieniu zapasów początkowych, zapasy końcowe nasion roślin oleistych w sezonie 2019/2020 zmniejszą się o 13,9% rok do roku i wyniosą 110 mln t, a wskaźnik zapasy końcowe/zużycie wyniesie 18,7% wobec 21,8% poprzednim sezonie. Mimo wyraźnego spadku wskaźnik pozostanie jednak na wysokim na tle historycznym poziomie.

Zgodnie z szacunkami USDA produkcja rzepaku w sezonie 2019/2020 zmniejszy się do 68,5 mln t wobec 72 mln t w sezonie 2018/2019 (-4,7%). Jest to związane przede wszystkim z jego niższymi zbiorami w UE (-15,1%). Zmniejszy się także zużycie rzepaku, które w sezonie 2019/2020 wyniesie 70,1 mln t wobec 71,2 mln t w sezonie 2018/2019 (-1,5%). W efekcie zapasy końcowe na rynku rzepaku w sezonie 2019/2020 zmniejszą się do 6,6 mln t wobec 8,3 mln t w sezonie 2018/2019 (-19,7%), a wskaźnik zapasy końcowe/zużycie spadnie do 9,5% wobec 11,6%, który pozostanie jednak na relatywnie wysokim na tle historycznym poziomie. Zgodnie z przedwynikowym szacunkiem GUS tegoroczne zbiory rzepaku i rzepiku w Polsce wyniosły ok. 2,3 mln t (+4%). Na wzrost produkcji złożyły się wyższe plony oraz mniejsza powierzchnia zasiewów.

Eksperci Credit Agricole Bank Polska uważają, że obniżenie światowych zapasów roślin oleistych będzie sprzyjało utrzymywaniu się ich cen w łagodnym trendzie wzrostowym. Mimo wyraźnego spadku, poziom zapasów roślin oleistych pozostaje jednak na relatywnie wysokim poziomie, co będzie ograniczało skalę wzrostu cen. Biorąc pod uwagę, że główną przyczyną spadku produkcji roślin oleistych na świecie były niesprzyjające warunki agrometeorologiczne istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że w sezonie 2019/2020 dojdzie do ich odbudowy. Istotnym czynnikiem ryzyka w dół dla cen roślin oleistych, w szczególności cen soi, jest również rozprzestrzeniający się ASF na świecie, który osłabia popyt na pasze wysokobiałkowe. Uwzględniając tendencje na globalnym rynku roślin oleistych oraz czynniki krajowe analitycy bankowi prognozują, że cena rzepaku w Polsce na koniec 2019 r. wyniesie 1660 zł/t, a na koniec 2020 r. ukształtuje się na poziomie 1630 zł/t. Głównym czynnikiem ryzyka dla tego scenariusza są warunki agrometeorologiczne wśród największych producentów roślin oleistych.

Źródło: Agro Mapa Credit Agricole Bank Polska

Foto: Pixabay

Artykuł Rynek roślin oleistych pozostaje pod wpływem ASF w Chinach pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Za blisko 79% dostaw na rynek wspólnotowy z krajów trzecich w tym okresie odpowiadała Ukraina. Zmiany w unijnym handlu rzepakiem wymusza sytuacja podażowa na rynku wewnętrznym. Według szacunków Komisji Europejskiej, unijne zbiory rzepaku w 2019 r. zmniejszyły się o blisko 16% w skali roku, do najniższego poziomu od 2006 r. (16,77 mln t). Jednocześnie prognozy IGC wskazują na blisko 21% wzrost produkcji rzepaku na Ukrainie (do 3,2 mln t), który umożliwia większą sprzedaż zagraniczną, w tym na rynek wspólnotowy. Polska we wspomnianym okresie zaimportowała z krajów pozaunijnych nieco ponad 138 tys. t rzepaku, tj. więcej o 84% rok do roku. Niemniej, wolumen ten stanowił jedynie 5,1% unijnego importu tego surowca.

Silnie rosnący unijny przywóz konkurencyjnego cenowo rzepaku z Ukrainy znacząco ogranicza wzrosty jego cen w Unii Europejskiej, również w Polsce. Według MRiRW przeciętna cena zakupu rzepaku na rynku krajowym w październiku była niższa o 0,1% rok do roku, wynosząc 1639 zł/t. Mimo, że ceny sprzedaży oleju rzepakowego wzrosły w październiku o 6,3% w skali roku, to ceny śruty rzepakowej obniżyły się o 10,5% rok do roku.

Źródło: Agro Nawigator PKO Banku Polskiego

Foto: Pixabay

Artykuł Wzrost importu hamuje podwyżki cen rzepaku pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.