Ich opinia potwierdza wcześniejsze obawy dotyczące wpływu, jaki porozumienie będzie miało na europejskie, w tym polskie rolnictwo. Eksperci zauważają, że w długim okresie umowa może być korzystna dla państw EU, które posiadają silny przemysł, ponieważ otworzy południowo-amerykańskie rynki na dobra wytwarzane na Starym Kontynencie. Po części z porozumienia skorzystają także niektóre branże w Polsce.

Kto skorzysta na zbliżeniu kontynentów?

Autorzy analizy (wykorzystując opracowane przez OECD tablice przepływów międzygałęziowych dotyczące 2022 r.) oszacowali w jakim stopniu wynikający z umowy z Mercosur wzrost zagranicznego popytu na dobra produkowane w Europie przełoży się na wzrost zapotrzebowania na dobra pośrednie wytwarzane w Polsce.

– Szacujemy, że realizacja umowy UE-Mercosur może przyczynić się do ograniczonego wzrostu produkcji w krajowym przetwórstwie. Najsilniejszych efektów można oczekiwać w branżach surowcowo-metalurgicznych. Produkcja w kategorii „produkcja metali nieżelaznych, w tym metali szlachetnych” mogłaby wzrosnąć o ok. 0,40%, natomiast w „wydobyciu rud metali” o ok. 0,29%. Wyraźny impuls popytowy dotyczy również produkcji surówki, żelaza, stali oraz wyrobów hutniczych, gdzie wzrost produkcji szacowany jest na ok. 0,29%. Istotne wzrosty będą również widoczne w sektorze motoryzacyjnym – produkcja w kategorii pojazdy samochodowe, przyczepy i naczepy mogłaby zwiększyć się o ok. 0,22%. Kolejne znaczące oddziaływania dotyczą produkcji chemikaliów i wyrobów chemicznych (0,20%) oraz produkcji wyrobów z gumy i tworzyw sztucznych (0,18%). Mniejsze, lecz nadal dodatnie, efekty obserwowane są w produkcji urządzeń elektrycznych (0,13%), produkcji metalowych wyrobów gotowych, z wyłączeniem maszyn i urządzeń (0,13%) oraz w „produkcji maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanej” (0,12%). W pozostałych gałęziach polskiego przetwórstwa przemysłowego wzrost produkcji wynikający z pośrednich efektów umowy byłby ograniczony i nie przekraczałby 0,1% – czytamy w analizie Credit Agricole.

Według autorów analizy, na porozumieniu pomiędzy Unią Europejską a krajami Mercosur skorzystać ma między innymi europejska, w tym polska branża przetwórcza. Przy czym umowa w polskim przetwórstwie przemysłowym może w długim okresie przyczynić się do wzrostu produkcji o ok. 0,11%, przy jednoczesnym zwiększeniu wartości dodanej w tym sektorze o około 0,07%. Należy jednak podkreślić, że będą to efekty długookresowe i prognozowany wzrost będzie postępował stopniowo.

Niskie zyski i poważne zagrożenia dla rolnictwa.

Umowa pomiędzy Unią Europejską i krajami Mercosur zdecydowanie uderzy jednak branżę rolną i spożywczą na Starym Kontynencie, w tym w Polsce. Zdecydowanie negatywne efekty dla rodzimego rolnictwa wynikają z różnic między innymi w rozwoju gospodarczym, które wpływają na cenę produktów oraz licznych regulacji oddziałujących na efektywność produkcji rolnej w UE, a niewystępujących w krajach Mercosur.

– W przypadku tego sektora wpływ umowy będzie w dużym stopniu asymetryczny. Zyskają na niej kraje, które są importerami żywności netto, a na ogół stracą jej eksporterzy netto. Polska może najsilniej odczuć negatywne skutki umowy w przypadku rynków drobiu, wołowiny, cukru oraz miodu. Jednocześnie korzyści dla polskiego sektora rolno-spożywczego wynikające z większych możliwości eksportu do krajów Mercosur, w szczególności napojów alkoholowych oraz słodyczy, będą naszym zdaniem ograniczone – napisano w analizie przygotowanej przez Credit Agricole.

Reasumując, w rodzimej branży rolno-spożywczej negatywne efekty porozumienia mogą być o wiele bardziej dotkliwe, niż związane z nim długotrwałe zyski między innymi dla europejskiego przemysłu.

Zróżnicowane warunki produkcji w EU i Mercosur

Aktualnie większość unijnego eksportu do państw Mercosur stanowią towary przemysłowe, chemiczne i pojazdy. Z Ameryki Południowej do Europy trafiają natomiast przede wszystkim produkty mineralne oraz spożywcze. Aktualna wymiana handlowa charakteryzuje się więc wysokim poziomem specjalizacji, który tylko zostanie umocniony poprzez wynikające z umowy zniesienie ceł na ponad 90% produktów. Liberalizacja handlu ma być jednak stopniowa i w przypadku większości towarów będzie rozłożona na 10 lat. Wyjątkiem są samochody elektryczne i hybrydowe, w których przypadku okres przejściowy ma wynieść aż 18 lat. Zgodnie z danymi zaprezentowanymi w raporcie Dyrekcji Generalnej ds. Handlu Komisji Europejskiej eksport EU do krajów Mercosur w długim okresie może wzrosnąć łącznie do około 39% i przyczynić się do kierunku wzrostu PKB EU o 0,05%.

Reasumując, ze względu na obecne wysokie cła nakładane na unijne produkty przemysłowe przez kraje Mercosur umowa będzie korzystna między innymi dla producentów pojazdów, maszyn i sprzętu elektrycznego oraz otworzy południowo-amerykańskie rynki na dobra przemysłowe produkowane w Europie. Jednocześnie porozumienie mocno uderzy w europejską, w tym polską, branżę rolno-spożywczą, która będzie zmagać się z napływem tańszych produktów z Ameryki Południowej, które często wytwarzane są bez obostrzeń i regulacji obowiązujących w Unii Europejskiej.

Odroczona ratyfikacja umowy

Umowa pomiędzy Unią Europejską a krajami Mercosur została podpisana w połowie stycznia, po kilkudziesięciu latach negocjacji. Kilka dni później Parlament Europejski zdecydował jednak o wstrzymaniu dalszych prac ratyfikacyjnych oraz skierowaniu umowy do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który ma ocenić zgodność porozumienia z prawem unijnym. Oznacza to, że nie wiemy dziś, czy i kiedy umowa UE-Mercosur w praktyce wejdzie w życie. Opiniowanie jej przez TSUE może zająć wiele miesięcy, a w skrajnym przypadku nawet do dwóch lat.

źródło: Związek Polskie Mięso

oprac. A. Nowaczyk

Artykuł Przemysł zyska, rolnictwo straci – efekty umowy EU – Mercosur pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Składowa dla bieżącej produkcji zwiększyła się do 35,1 pkt. w maju wobec 20,9 pkt. w kwietniu, jednak nadal pozostaje poniżej poziomu odnotowanego w marcu (36,6 pkt.). Wyniki badań koniunktury stanowią wsparcie dla prognozy analityków Credit Agricole dot. zwiększenia dynamiki produkcji przemysłowej do -20% r/r w maju z -24,6% w kwietniu.

Zdaniem analityków pomimo lekkiej poprawy koniunktury w maju, perspektywy polskiego przetwórstwa są wciąż słabe. Nowe zamówienia ogółem i nowe zamówienia eksportowe zmniejszyły się w maju w wolniejszym tempie niż w kwietniu, jednak było to nadal drugie najszybsze tempo spadku w historii badań, tj. od połowy 1998 r. W maju wciąż była obserwowana redukcja etatów, chociaż w mniejszym stopniu niż w kwietniu. Wskaźnik przyszłej produkcji (w horyzoncie 12-miesięcy) zwiększył się w maju w okolice 50 pkt., co oznacza, że podobna liczba firm przewiduje wzrost produkcji, co jej spadek w ciągu roku.

Wyniki badań koniunktury wskazują na utrzymujący się negatywny wpływ epidemii COVID-19 na aktywność w polskim przetwórstwie. Średnia wartość indeksu PMI w okresie kwiecień-maj wyniosła 36,2 pkt. wobec 46,0 pkt. w I kw. Wyniki badań koniunktury w połączeniu z kwietniowymi danymi z realnej sfery gospodarki stanowią ryzyko w dół dla prognozy ekspertów Credit Agricole dot. dynamiki PKB w II kw. (-8,4% r/r wobec 2% w I kw.).

Źródło: Makro Mapa Credit Agricole

Foto: bigstockphoto.com

Artykuł Stopniowe odmrażanie polskiego przetwórstwa pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Analitycy prognozują, że dynamika cen żywności i napojów bezalkoholowych zwiększy się w 2020 r. do 5,2% r/r wobec 4,9% w 2019 r. (4,7% w poprzedniej prognozie), a w 2021 r. obniży się 2% (1,3%). Głównym czynnikiem, który skłonił do rewizji ścieżki cen żywności w górę jest pogłębiająca się susza w Polsce. Jeśli obserwowane obecnie warunki agrometeorologiczne utrzymają się w kolejnych miesiącach, będzie miało to istotny negatywny wpływ na wielkość krajowej produkcji rolnej. Stąd na podstawie długoterminowych prognoz pogody w przygotowanej prognozie założono, że tegoroczne warunki agrometeorologiczne będą podobne jak w 2019 r. (wcześniej przyjmowano założenie, że będą one lepsze niż ubiegłoroczne). W konsekwencji produkcja rolna w kategoriach szczególnie uzależnionych od warunków pogodowych (warzywa, owoce, zboża) ukształtuje się na poziomie zbliżonym jak w 2019 r. Głównym czynnikiem ryzyka dla takiego scenariusza pozostaje ewentualna poprawa warunków agrometeorologicznych w dalszej części roku.

Dodatni wpływ suszy na inflację będzie częściowo łagodzony przez obserwowaną w ostatnich tygodniach narastającą nadpodaż na części rynków rolnych (m.in. na rynku mięsa, mleka). Zrealizował się zatem scenariusz przedstawiony w ostatniej AGROmapie z 19.03.2020, zgodnie z którym ze względu na niedrożne kanały dystrybucji (zamknięte restauracja i hotele, utrudnienia logistyczne) w regionach nadwyżkowych obserwowana będzie nadpodaż żywności oddziałująca w kierunku spadku cen. Jednocześnie podtrzymuje się ocenę, że jest to zjawisko przejściowe. Analitycy zakładają, że w kolejnych miesiącach zajdą procesy dostosowawcze i nadwyżki produkcji zostaną w znacznym stopniu zagospodarowane poprzez inne kanały dystrybucji (m.in. żywność, która do tej pory trafiała do restauracji i hoteli będzie sprzedawana poprzez sklepy).

Jednocześnie można oczekiwać, że wraz ze stopniowym otwieraniem gospodarek swoją działalność wznawiać będą również restauracje i hotele, w szczególności w krajach będących głównymi importerami polskiej żywności czyli m.in. w Niemczech, Wielkiej Brytanii i Francji). Dostrzega się jednak istotne prawdopodobieństwo, że do tego czasu wielu producentów rolnych zmuszonych będzie ograniczyć swoją produkcję. W konsekwencji wraz z późniejszym udrożnieniem kanałów dystrybucji zredukowana podaż może nie nadążyć za wzrostem popytu oddziałując w kierunku wzrostu cen.

Źródło: Makro Mapa Credit Agricole Bank Polska

Foto: Pixabay

Artykuł Inflacja będzie wyższa z powodu suszy pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.