W ostatnich latach tempo wzrostu płac stopniowo hamuje. Jeszcze na początku 2024 r. dynamika średniego wynagrodzenia sięgała 12%, a w 2022 r. było to aż 15-16%. To dobre informacje dla gospodarstw domowych, firm i Rady Polityki Pieniężnej.

Eksperci komentują wzrost płac w Polsce

Ekonomiści Banku Pekao napisali, że przyspieszenie tempa wzrostu płac było spodziewane z uwagi na kilka czynników.

Po pierwsze, przedśwąteczna niedziela handlowa wypadła w bieżącym roku w marcu, a nie w kwietniu jak przed rokiem, co przejściowo podbiło wynagrodzenia w handlu (+0,1 pkt proc. do przyspieszenia dynamiki). Po drugie, nieco większa liczba dni roboczych (+1 r/r) i marcowe ocieplenie wpłynęły na szybsze tempo wzrostu wynagrodzeń w budownictwie (+0,1 pkt proc.) — wskazali.

Dodali jednak, że zaskoczeniem dla prognoz okazał się jednak odczyt płac w sektorze energetycznym oraz w górnictwie, co wyjaśnia całą skalę dzisiejszej niespodzianki (0,3 pkt proc.). Najprawdopodobniej mieliśmy do czynienia z wypłatą premii w obu sekcjach, co przełożyło się na jednorazowe przyspieszenie tempa wzrostu wynagrodzeń.

Mimo lekkiej niespodzianki w górę w marcu, dynamika płac pozostaje wyraźnie obniżona względem tego, co obserwowaliśmy w ostatnich latach. Naszym zdaniem kierunek dla płac jest tylko jeden — w dół. W kolejnych miesiącach powinniśmy zobaczyć dalsze kierowanie się tempa wzrostu płac w kierunku 6% i poniżej — ocenili eksperci Pekao.

Dodali, że pomagać niższym odczytom w najbliższym czasie może stanowić również panująca obecnie niepewność co do sytuacji gospodarczej na Bliskim Wschodzie oraz gorsze perspektywy inflacyjne, skłaniające pracodawców do ograniczania kosztów. Ocenili, że nie jest to jednak silny efekt, więc pozostają przy prognozie wzrostu płac w całym 2026 r. średnio o 5,5%. Przyspieszenie rocznej dynamiki płac względem lutego to zasługa m.in. górnictwa, gdzie pomimo silnego miesięcznego spadku związanego z wypłatami tzw. “czternastek” w lutym (−13,1% m/m) wynagrodzenia w marcu, za sprawą niskiej bazy, wzrosły o 6,7% r/r (wobec −2,7% r/r miesiąc wcześniej). Wzrost płac przyspieszył również w wytwarzaniu i zaopatrywaniu w energię elektryczną, gaz, parę wodną i gorącą wodę (do 11,6% r/r z 8,6% r/r), zakwaterowaniu i gastronomii (do 6,8% r/r z 4,7% r/r) oraz w budownictwie (do 8,0% r/r z 6,3% r/r). W rolnictwie i przetwórstwie przemysłowym wzrost wynagrodzeń pozostał niemal niezmieniony i wyniósł odpowiednio 2,5% r/r oraz 6,6% r/r.

Ekonomiści PKO BP zwrócili uwagę, że w ujęciu realnym (czyli po korekcie o inflację) płace wzrosły w marcu o 3,5% do roku. To wprawdzie 32. z rzędu wynik na plusie (oznacza to rosnącą siłę nabywczą naszych wynagrodzeń), ale tempo jest najniższe od marca 2025 r. (odpowiada za to m.in. odbicie inflacji w marcu do 3% z powodu wzrostu cen paliw po ataku na Iran).

W świetle rozwijającego się szoku energetycznego, związanego z konfliktem na Bliskim Wschodzie, wysokich cen ropy naftowej i wzrostów cen paliw obserwujemy wzrost inflacji. Będzie to czynnik wywierający presję na realną siłę nabywczą gospodarstw domowych i może ograniczać konsumpcję — podkreślili ekonomiści ING Banku Śląskiego.

Ekonomiści mBanku podkreślili w kontekście presji płacowej, że impet wzrostu wynagrodzeń ustabilizował się i na ten moment ich zdaniem nie wygląda na to, by coś niedobrego miałoby się z nim dziać.

To dobra informacja, zważywszy na fakt, iż przed nami okres podwyższonej inflacji (paliwa), co stwarza pewna ryzyka dla bazowej CPI — zaznaczyli.

Co dalej ze stopami procentowymi w Polsce?

Choć dynamika płac nieco przyspieszyła w marcu do 6,6% rok do roku, to wciąż kształtuje się poniżej poziomów obserwowanych w latach 2021-2025. Zakładamy, że do końca roku wzrost wynagrodzeń może nieco spowolnić, jednak w całym roku wyniesie około 6%. Jeszcze dwa miesiące temu moglibyśmy zastanawiać się, jak na takie dane zareaguje RPP, jednak dziś kluczowym czynnikiem dla Rady pozostają wojna w Zatoce Perskiej i ceny energii, procesy na rynku pracy zeszły zaś na dalszy plan— napisali eksperci PKO BP.

Dodali, że dane nie zmieniają ich prognozy stabilizacji stopy referencyjnej NBP do końca 2026 r. na poziomie 3,75%.

Ekonomiści ING Banku Śląskiego podkreślili, że spadek inflacji w okolice celu NBP, niewielka skala podwyżki płacy minimalnej (3% od początku 2026) oraz umiarkowane podwyżki wynagrodzeń w sferze budżetowej (również 3% ), ograniczyły presję płacową w ostatnich miesiącach. Dodali, że wskazują na to zarówno plany podwyżkowe firm, jak i oczekiwania samych pracowników w badaniach ankietowych. Według ING sytuacja na rynku pracy nie jest obecnie źródłem presji inflacyjnej i nie powinna budzić niepokoju RPP w kontekście potencjalnych czynników proinflacyjnych w najbliższych kwartałach. Ich zdaniem uwaga Rady będzie się koncentrowała na danych o strukturze inflacji oraz kształtowaniu się inflacji bazowej.

W szczególności kluczowe dla trwałości impulsu inflacyjnego wygenerowanego przez wzrost cen paliw będzie ewentualne rozlewanie się wzrostów cen na inne towary i usługi i potencjalne wystąpienie efektów drugiej rundy. Tak długo, jak szok energetyczny będzie miał znamiona czystego szoku podażowego RPP, może przyjąć wyczekującą postawę. Spodziewamy się, że stopy NBP pozostaną bez zmian do końca 2026. Lipcowa projekcja NBP może pozwolić na pierwsze oceny skali wpływu sytuacji na rynku ropy naftowej na perspektywy inflacji i wzrostu gospodarczego w Polsce — wskazali eksperci ING Banku Śląskiego.

Źródło: Business Insider

oprac. Zuzanna Łaba

fot. pixabay.com.pl

Artykuł Płace w marcu przyspieszyły, ale trend na resztę roku pozostaje spadkowy pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Jednocześnie gospodarka utrzymuje umiarkowane tempo wzrostu, co sugeruje stabilne warunki makroekonomiczne bez oznak przegrzania koniunktury. W takich warunkach bank centralny może prowadzić bardziej elastyczną politykę monetarną. Po marcowej obniżce stóp procentowych najbardziej prawdopodobnym scenariuszem na kwietniowym posiedzeniu jest utrzymanie stóp na poziomie 3,75%, aby ocenić wpływ wcześniejszego luzowania polityki pieniężnej na inflację i aktywność gospodarczą. Na oczekiwania rynku wpływają jednak dodatkowe czynniki. W ostatnich tygodniach obserwowane było wyraźne wybicie stawek IRS, które odzwierciedlają rynkowe oczekiwania dotyczące przyszłych stóp procentowych i kosztu pieniądza w dłuższym okresie. Wzrost tych stawek może sugerować, że inwestorzy zaczęli wyceniać większą niepewność co do dalszych obniżek lub możliwość bardziej stabilnej ścieżki stóp.

Dodatkowym źródłem ryzyka dla polityki monetarnej jest sytuacja geopolityczna. Trwający konflikt z udziałem Iranu znacząco podniósł ceny surowców energetycznych – cena ropy przekroczyła w ostatnich dniach 110–116 USD za baryłkę, a napięcia w regionie powodują zakłócenia na rynku energii i transporcie surowców. Wyższe ceny energii mogą w kolejnych miesiącach ponownie zwiększać presję inflacyjną na świecie, co stanowi istotny czynnik ryzyka również dla Polski. W przypadku utrzymywania się wysokich cen ropy banki centralne mogą być zmuszone do bardziej ostrożnego podejścia do dalszych obniżek stóp.

Najbardziej prawdopodobnym scenariuszem na posiedzeniu RPP w dniach 8–9 kwietnia jest utrzymanie stóp procentowych na poziomie 3,75%. Rada może przyjąć strategię wyczekiwania, obserwując wpływ wcześniejszej obniżki oraz rozwój sytuacji na rynkach globalnych. Jednocześnie wyższe stawki IRS oraz napięcia geopolityczne na rynku energii zwiększają niepewność dotyczącą dalszej ścieżki stóp procentowych, co może skłaniać RPP do bardziej ostrożnej polityki w kolejnych miesiącach.

Oprac. Zuzanna Łaba

Artykuł Jak zachowa się Rada Polityki Pieniężnej wobec kryzysu bliskowschodniego pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Już w grudniu prezes NBP Adam Glapiński sygnalizował w liście do Rady Ministrów, że NBP odnotuje stratę i że nie będzie ona mała.

“NBP poniósł stratę za 2024 r. oraz wysoce prawdopodobny jest ujemny wynik finansowy NBP w 2025 r. Nie można również wykluczyć straty NBP w kolejnych latach, w sytuacji, gdy utrzymają się obecnie dominujące tendencje aprecjacyjne kursu złotego do walut obcych. Z tego względu, wskazanie szerszych niż obecnie istniejące możliwości pokrywania przez NBP strat bilansowych, które na koniec 2024 r. przekroczyły już 60 mld złotych, a na koniec 2025 r. prawdopodobnie zbliżą się do 100 mld złotych, jest sprawą niezwykle pilną i ważną”

Informacje te potwierdził Ludwik Kotecki z Rady Polityki Pieniężnej:

„W tej chwili kończy się praca audytora, który ocenia sprawozdanie finansowe NBP. W kwietniu RPP zapozna się z wynikami audytu, ale wstępne informacje wskazują, że będzie 30 mld zł straty.  Dużą częścią tej straty były operacje rynku otwartego, czyli przekazywanie pieniędzy bankom. NBP musiał ściągać z rynku tzw. nadpłynność i płacił wysokie odsetki, bo stopy procentowe były wysokie. Ponad 20 mld zł wypłacił NBP komercyjnym bankom w Polsce, tym samym wygenerował koszty i stratę.”

Oprac. Zbyszko Zalewski
Źródło: Money.pl / TVN24

Artykuł NBP z ogromną stratą za 2025 r. pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.