Dane są ważne także dla handlu i całego sektora FMCG, bo wynagrodzenia bezpośrednio wpływają na siłę nabywczą klientów. To, ile konsumenci faktycznie mają w portfelach, przekłada się na częstotliwość zakupów, wybór marek, reakcję na promocje i gotowość do sięgania po produkty z wyższej półki.

Średnia pensja nie pokazuje całego rynku

Przeciętne wynagrodzenie jest często przywoływane jako najważniejszy wskaźnik płac. Problem w tym, że średnia może być podbijana przez najwyższe wynagrodzenia. Dlatego w ocenie realnej sytuacji pracowników coraz większe znaczenie ma mediana.

Mediana pokazuje wartość środkową. Oznacza to, że połowa pracujących objętych badaniem GUS otrzymała wynagrodzenie nie wyższe niż 7414,00 zł brutto, a druga połowa – nie niższe. Ten wskaźnik lepiej oddaje skalę zarobków przeciętnego pracownika niż sama „średnia krajowa”.

Ile zarabiali pracownicy w październiku 2025 r.?

Według GUS mediana wynagrodzeń w październiku 2025 r. wzrosła o 3,8 % wobec września oraz o 8,1 % rok do roku. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto wzrosło w tym czasie o 4,0 % miesiąc do miesiąca i o 7,5 % rok do roku.

Rozkład płac pokazuje jednak duże różnice między grupami pracowników. 10 % najmniej zarabiających otrzymało wynagrodzenie nie wyższe niż 4666,00 zł brutto. Z kolei 10 % najlepiej zarabiających miało pensję co najmniej 14 310,69 zł brutto.

Małe firmy z najniższą medianą

Duże znaczenie ma również wielkość podmiotu. W firmach zatrudniających 9 i mniej osób mediana wynagrodzeń wyniosła 4666,00 zł brutto, czyli była równa płacy minimalnej obowiązującej w tym okresie. Jednocześnie przeciętne wynagrodzenie w tej grupie firm było wyższe, co pokazuje, że średnia także w najmniejszych podmiotach nie oddaje w pełni sytuacji wszystkich pracowników.

Najwyższą medianę GUS odnotował w podmiotach zatrudniających 1000 i więcej osób. Wyniosła ona 8600,00 zł brutto.

oprac. H.Handkowska

źródło: GUS/PAP

fot. pixabay.com.pl

Artykuł GUS pokazał różnicę między średnią pensją a realnymi zarobkami pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

– Pierwsze cztery miesiące funkcjonowania systemu kaucyjnego charakteryzują się dużą liczbą opakowań kaucyjnych, które już pojawiły się na rynku – mówi Piotr Okurowski, prezes Kaucja.pl – Krajowego Systemu Kaucyjnego. – Widzimy bardzo pozytywne zachowania konsumentów, którzy się zaangażowali i przynoszą opakowania w dużych ilościach do punktów zbiórki. Dotyczy to każdej frakcji, zarówno puszek, jak i butelek PET.

System kaucyjny funkcjonuje w Polsce od 1 października 2025 roku, ale – jak podkreśla Ministerstwo Klimatu i Środowiska – tempa nabrał w pierwszym kwartale 2026 roku. Od stycznia rośnie zarówno liczba opakowań objętych systemem, jak i tych już zwróconych. Z kwietniowego badania Kaucja.pl wynika, że ponad połowa Polaków skorzystała przynajmniej raz z systemu kaucyjnego. 69 proc. użytkowników oddaje opakowania regularnie, a 70 proc. ocenia proces zwrotu jako łatwy. Operator wskazuje, że system przechodzi z etapu deklaracji do fazy realnych, powtarzalnych zachowań konsumenckich.

– Docierają do nas sygnały niezadowolenia mówiące o tym, że system jest trudny, nieefektywny, że wymusza na nas nowe zadania – mówi Piotr Okurowski. – Tak, wymusza na nas nowe, codzienne nawyki polegające na oddaniu opakowania po napoju do punktu zbiórki zamiast umieszczenia go w żółtym worku komunalnym. Jeżeli jednak połączymy to ze zrozumieniem, dlaczego to robimy i jaki jest powód takiego działania, to będzie nam łatwiej.

Jak wynika z badania Kaucja.pl, dalszy rozwój systemu będzie zależał nie tylko od świadomości konsumentów, ale przede wszystkim od jakości codziennego doświadczenia użytkownika. Najczęściej wskazywane bariery mają charakter operacyjny: dotyczą dostępności punktów zwrotu, ich lokalizacji oraz czasu i sposobu odzyskania kaucji.

– Konsumenci obserwują zjawiska utrudniające im codzienne wejście w system kaucyjny. Mówimy tutaj o niedziałających czy zapchanych recyklomatach, o sklepach, które się dopiero wyposażają w te urządzenia. Obsługa sklepu też musi się nauczyć, jak często należy wymienić worek, jak należy konserwować urządzenie, aby się nie psuło – wyjaśnia prezes Kaucja.pl. – Wszyscy przechodzimy proces wdrożenia systemu kaucyjnego, niestety kosztem obserwowanych i zdarzających się awarii, krótkoterminowego niedziałania, kiedy operator czy jednostka handlu nie zdąży wymienić worka w maszynie.

Ministerstwo Klimatu i Środowiska podaje, że w całym kraju działa 52 tys. miejsc, w których można oddać butelki i puszki ze znakiem kaucji. Automaty RVM, czyli kaucjomaty, funkcjonują w 9,5 tys. lokalizacji. Za ich pośrednictwem odbywa się 78 proc. zwrotów.

– Koniecznych elementów do poprawy z punktu widzenia konsumenta jest kilka. Oczywiście wraz ze wzrostem liczby dostępnych opakowań kaucyjnych sieć punktów zbiórki powinna i będzie się zwiększać – zapowiada Piotr Okurowski. – Mamy 8 tys. recyklomatów na rynku, kolejne 8 tys. jest zamówionych. Szacujemy, że do końca roku na rynku pojawi się pewnie około 15 tys. punktów zbiórki wyposażonych w recyklomaty i drugie tyle punktów zbiórki manualnej.

W ponad 40 tys. sklepów działa również ręczna zbiórka. Ministerstwo przypomina, że brak maszyny RVM nie oznacza braku możliwości zwrotu, a w przypadku gdy urządzenie jest nieczynne, zapełnione albo odmawia przyjęcia prawidłowo oznakowanego opakowania, sklep powinien przyjąć je ręcznie i wypłacić kaucję, np. przy kasie.

W ocenie operatora obecny etap to okres wdrożeniowy, w którym problemy techniczne i organizacyjne będą stopniowo ograniczane. Dotyczy to zarówno automatów, jak i zbiórki manualnej, gdzie utrudnieniem może być np. awaria skanera czy systemu IT.

Kolejnym wyzwaniem jest zagospodarowanie rosnącego strumienia surowca. System kaucyjny ma umożliwić zamknięcie obiegu opakowań, zwłaszcza butelek PET, aby z zebranych odpadów powstawał granulat wykorzystywany później do produkcji nowych butelek. To wymaga jednak rozwoju mocy recyklingowych i sprawnej logistyki.

– Jeżeli dzisiaj systemy zbiórki gminnej zapewniają zbiórkę do 40 proc. opakowań wprowadzonych na rynek, a w systemie kaucyjnym chcemy zebrać co najmniej 77–90 proc., to znaczy, że powinniśmy już teraz bardzo mocno pracować nad rozwojem instalacji recyklingowych i zwiększeniem ich mocy przerobowych, aby tę zwiększoną ilość surowca móc zagospodarować w Polsce – podkreśla prezes Kaucja.pl.

Jak dodaje, celem powinno być przetwarzanie dobrej jakości surowca w krajowych instalacjach.

– To jest bardzo istotny element, o którym nie możemy zapomnieć i o którym już dzisiaj powinniśmy mówić. Mamy w zasadzie pewność, widząc dzisiejsze zachowania konsumenckie, że zbiórka bardzo szybko dojdzie do tego poziomu – ocenia Piotr Okurowski.

Operatorzy liczą również na dalsze doprecyzowanie przepisów i interpretacji dotyczących logistyki zwrotnej, sortowania oraz liczenia zwróconych butelek i puszek. Według Piotra Okurowskiego pozwoliłoby to szerzej wykorzystywać zaplecze sieci handlowych i usprawnić dalszy etap obiegu opakowań.

Okazją do podsumowania pierwszego półrocza funkcjonowania systemu kaucyjnego była debata, która odbyła się podczas Europejskiego Kongresu Gospodarczego w Katowicach.

Źródło: Newseria

oprac. H.Handkowska

fot. bigstock

Artykuł Ponad pół miliarda zwróconych opakowań w systemie kaucyjnym pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Decyzja Rady Polityki Pieniężnej o utrzymaniu stóp procentowych na niezmienionym poziomie wpisuje się w szerszy obraz ostrożności, jaki obecnie dominuje w polityce gospodarczej i finansowej. W warunkach podwyższonej niepewności geopolitycznej, związanej m.in. z napięciami wokół Zatoki Perskiej oraz sytuacją w relacjach między Iranem a Stanami Zjednoczonymi, banki centralne coraz częściej wybierają strategię wyczekiwania zamiast szybkich reakcji. Taki kierunek sygnalizuje również Narodowy Bank Polski, podkreślając znaczenie napływających danych i zmienności otoczenia zewnętrznego.

Ryzyko nagłych zmian

Dla polskiego biznesu oznacza to funkcjonowanie w środowisku, w którym kluczowe parametry ekonomiczne pozostają relatywnie stabilne, ale jednocześnie obarczone są istotnym ryzykiem nagłych zmian. Szczególne znaczenie ma tutaj rynek surowców energetycznych, którego wrażliwość na wydarzenia na Bliskim Wschodzie pozostaje wysoka. Ewentualne zakłócenia w dostawach ropy czy gazu mogą szybko przełożyć się na koszty działalności przedsiębiorstw, wpływając zarówno na ceny produkcji, jak i poziom inflacji. Z tego punktu widzenia decyzja o wstrzymaniu się z dalszymi zmianami stóp procentowych może być odczytywana jako próba utrzymania równowagi pomiędzy kontrolą inflacji a wsparciem aktywności gospodarczej.

W takim otoczeniu rosnąca skala wykorzystania faktoringu nie jest przypadkiem. Dane Polskiego Związku Faktorów pokazują, że przedsiębiorstwa coraz częściej traktują go nie tylko jako źródło finansowania, ale jako element zarządzania ryzykiem i płynnością. Ponad 7 mln sfinansowanych faktur w pierwszym kwartale roku to wyraźny sygnał, że firmy aktywnie skracają cykl rotacji gotówki i zabezpieczają się przed opóźnieniami w płatnościach.

Jednocześnie stabilizacja stóp nie oznacza powrotu do przewidywalności znanej z wcześniejszych lat. Przedsiębiorstwa działające w Polsce nadal muszą brać pod uwagę scenariusze, w których czynniki zewnętrzne w krótkim czasie zmieniają warunki prowadzenia biznesu. Dotyczy to nie tylko kosztów finansowania, ale również kursów walutowych, dostępności kapitału czy płynności w łańcuchach dostaw. W sytuacji, gdy globalne napięcia mogą wpływać na ceny transportu i surowców, rośnie znaczenie elastycznego zarządzania finansami oraz bieżącej kontroli przepływów pieniężnych.

Zapotrzebowanie na kapitał obrotowy

Nieprzypadkowo więc dynamiczny rozwój faktoringu koncentruje się w sektorach produkcyjnym i dystrybucyjnym, gdzie wzrost sprzedaży oznacza jednocześnie większe zapotrzebowanie na kapitał obrotowy. Możliwość natychmiastowego uwolnienia środków z wystawionych faktur pozwala firmom terminowo regulować własne zobowiązania i bezpiecznie rozwijać działalność, nawet w warunkach podwyższonej zmienności.

Wydaje się, że scenariusz dalszego łagodzenia polityki pieniężnej został odsunięty w czasie, a ewentualne decyzje będą uzależnione od ścieżki inflacji. Oznacza to, że firmy nie powinny zakładać szybkiego spadku kosztu pieniądza jako czynnika poprawiającego ich sytuację finansową. Zamiast tego większego znaczenia nabiera zdolność do adaptacji w warunkach utrzymującej się niepewności oraz umiejętność zabezpieczania się przed ryzykiem wynikającym z globalnych zależności również poprzez wykorzystanie instrumentów takich jak faktoring.

W szerszym ujęciu obecna sytuacja pokazuje, jak silnie polska gospodarka jest powiązana z procesami zachodzącymi poza Europą. Nawet ograniczone napięcia w regionach kluczowych dla globalnego handlu i energetyki mogą wpływać na decyzje krajowych instytucji i kondycję przedsiębiorstw. W tym kontekście rośnie znaczenie narzędzi i strategii, które pozwalają firmom zachować stabilność operacyjną mimo zmiennego otoczenia, a także budować odporność na wstrząsy o charakterze zewnętrznym.

Oprac. Zuzanna Łaba
Źródło: BNP Paribas Faktoring

Artykuł Polski biznes na rozdrożu: między spokojem rynku a presją globalnych napięć i polityki RPP pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Według Głównego Urzędu Statystycznego pod koniec ubiegłego roku w Polsce pracowało ponad 1,2 mln obywateli państw trzecich. To osoby, które pracują legalnie, odprowadzają składki na ubezpieczenia społeczne i z tego tytułu są też zarejestrowane w ZUS. Jest to wzrost o ponad 7 % w porównaniu z danymi sprzed roku. Liczba zatrudnionych cudzoziemców w polskiej gospodarce cały czas rośnie – mówi Nadia Winiarska, wicedyrektorka Departamentu Pracy w Konfederacji Lewiatan.

Według najnowszych danych ZUS na koniec lutego 2026 roku liczba cudzoziemców zgłoszonych do ubezpieczeń emerytalnych i rentowych wyniosła 1 295 372. W ciągu miesiąca wzrosła o około 10 tys.

Zapotrzebowanie na pracowników zagranicznych też na to wpływa. Rozmawiając z pracodawcami, cały czas słyszymy, że z uwagi na wyzwania demograficzne potrzebują coraz większej liczby pracowników spoza Polski – podkreśla Nadia Winiarska podczas wiosennej edycji Europejskiego Forum Nowych Idei, zorganizowanego przez Konfederację Lewiatan.

Najwięcej obcokrajowców przybywa do Polski z Ukrainy. W ZUS zarejestrowanych jest ponad 865 tys. Ukraińców. Na drugim miejscu są Białorusini – ponad 132 tys., a na kolejnych – cudzoziemcy z paszportem indyjskim – blisko 25 tys. i kolumbijskim – ok. 20 tys.

Od 1 czerwca 2025 roku w Polsce obowiązują nowe przepisy migracyjne. Ich celem było uszczelnienie dostępu cudzoziemców do polskiego rynku pracy, uczelni i systemu wizowego. Nowe prawo objęło m.in. elektronizację procedur legalizacji pracy czy likwidację testu rynku pracy. Zgodnie z przepisami decyzja w sprawie zezwolenia na pracę powinna być wydana nie później niż w ciągu miesiąca. W przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Jak podkreśla ekspertka, praktyka wygląda jednak inaczej.

Czas oczekiwania na zezwolenie na pracę się wydłużył po czerwcu 2025 roku. Czekamy na nie obecnie nawet pięć miesięcy, wcześniej to był miesiąc. Na wizę w polskich konsulatach w wybranych państwach czeka się nawet kilkanaście miesięcy, a po przyjeździe do Polski cudzoziemiec wnioskuje o zezwolenie na pobyt i tu czas oczekiwania średnio wynosi nawet ponad 340 dni. W tym czasie mobilność pracownika jest ograniczona. Pracodawca jest narażony na negatywne konsekwencje związane z nieumyślnym nielegalnym powierzeniem pracy – wskazuje Nadia Winiarska.

Według raportu Smart Solutions HR „Cudzoziemcy na polskim rynku pracy 2025. Jak biznes ocenia współpracę z pracownikami z zagranicy” głównym problemem dla pracodawców, którzy chcą zatrudniać cudzoziemców, jest długi czas oczekiwania na dokumenty legalizujące pracę (50,5 %). Na kolejnych miejscach znalazły się złożoność procedur prawnych (39,6 %) i uzyskanie pozwoleń na pracę (31,5 %). Dla porównania na koszty dopełnienia formalności wskazało 9 % przedsiębiorców.

Z perspektywy pracodawców ważne jest, aby uszczelnienie szło w parze z usprawnieniami dla firm uczciwych. Z tego punktu widzenia bardzo ważne są na przykład przyspieszenia dla rzetelnych przedsiębiorców, którzy wywiązują się z obowiązków dotyczących legalizacji pobytu i pracy oraz zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych. Naszym zdaniem ich wnioski powinny być traktowane priorytetowo, ale na razie niestety rozwiązanie zaproponowane w przepisach dotyczy niewielu podmiotów – uważa przedstawicielka Konfederacji Lewiatan.

Mowa o obowiązującym od 1 czerwca ub.r. systemie fast track. To przyspieszona ścieżka legalizacji pobytu i pracy dla zagranicznych specjalistów. Obejmuje jedynie wąską grupę firm i wybrane profesje. Przewidziano ją dla przedsiębiorstw o znaczeniu strategicznym, przypadków kontynuacji zatrudnienia u tego samego pracodawcy, a także zawodów deficytowych, o ile zostaną wskazane w odrębnym rozporządzeniu.

Oczekujemy na publikację listy zawodów deficytowych. Mamy nadzieję, że usprawni to uzyskanie dokumentów pobytowych dla cudzoziemców pracujących w branżach, które są szczególnie dotknięte niedoborami kadrowymi – uważa Nadia Winiarska. – Te, w których najczęściej zgłaszane jest zapotrzebowanie na pracowników zagranicznych, to np. przemysł, usługi, budownictwo, ale też transport.

Raport Smart Solutions HR pokazuje, że ponad 60 % polskich firm zatrudnia obcokrajowców wyłącznie lub głównie jako pracowników fizycznych. 9 % natomiast powierza im stanowiska biurowe lub specjalistyczne.

Obecne ramy prawne i procedury wizowe niestety nie są wystarczające, aby skutecznie rekrutować zagranicznych specjalistów i utrzymywać ich w Polsce. Ten system czasami jest po prostu niewydolny, hamuje możliwość rekrutacji zarówno specjalistów zagranicznych, jak i pracowników wykonujących prace proste, których polska gospodarka potrzebuje – mówi ekspertka Lewiatana. – Jeszcze dużo pozostaje do zrobienia w kwestii usprawnienia procedur. Na razie to blokuje możliwości rozwojowe polskich firm, ale również decyzje inwestycyjne, więc wymagałoby to zdecydowanego przyspieszenia.

Zgodnie z długoterminową prognozą Ministerstwa Finansów przygotowaną dla ZUS liczba osób w wieku produkcyjnym będzie systematycznie maleć. W 2060 roku będzie o 6,4 mln niższa niż w 2025 roku. Udział tej grupy w ogólnej populacji w 2030 roku osiągnie 58,7 %, po czym w ciągu kolejnych 30 lat będzie stopniowo spadać do 48,3 %.

Biorąc pod uwagę wyzwania demograficzne i patrząc na dostępne prognozy, możemy się spodziewać, że w perspektywie najbliższej dekady na polskim rynku pracy zabraknie nawet 2 mln pracowników. Wynika to z tego, że coraz więcej osób, na przykład w związku z przejściem na emeryturę, opuszcza polski rynek pracy, a coraz mniej na niego wchodzi – zaznacza Nadia Winiarska. – Z perspektywy polskich przedsiębiorców generuje to poważne wyzwanie, jeśli chodzi o braki kadrowe. Częściowo próbujemy łagodzić te skutki automatyzacją, ale ona nie jest możliwa we wszystkich sektorach. Na przykład w opiece nad osobami starszymi, gdzie trudno już sobie wyobrazić funkcjonowanie tej branży bez cudzoziemców.

Źródło: Newseria
Foto: Pexel

Artykuł Polska przestaje być krajem pierwszego wyboru dla pracowników zagranicznych pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

W większości badanych obszarów w porównaniu z poprzednim miesiącem sygnalizowana jest stabilizacja lub poprawa koniunktury w przypadku składowych diagnostycznych, natomiast w przypadku składowych prognostycznych odnotowuje się jej stabilizację lub pogorszenie.

Jednostki z sekcji działalność finansowa i ubezpieczeniowa oceniają koniunkturę najbardziej korzystnie¹ (plus 29,3), wartość wskaźnika kształtuje się powyżej średniej długookresowej² (plus 25,4). Najbardziej pesymistyczne oceny formułują podmioty z sekcji transport i gospodarka magazynowa (minus 5,6), a wartość wskaźnika kształtuje się poniżej średniej długookresowej (minus 0,9).

Źródło: GUS

Oprac. Zbyszko Zalewski

Artykuł GUS: Koniunktura gospodarcza – kwiecień 2026 pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

W marcu br. najbardziej w sklepach zdrożały używki (herbata, kawa, piwo, wódka). Ich ceny średnio poszły w górę o 11,1% rdr. Na drugim miejscu w zestawieniu znalazły się słodycze i desery ze wzrostem na poziomie 9,3% rdr. Na trzeciej pozycji ulokowała się chemia gospodarcza z dodatnim wynikiem 6,2% rdr. Powyższe dane pochodzą z cyklicznie publikowanego raportu rynkowego pt. „Indeks Cen w Sklepach Detalicznych” (współautorstwa WSB Merito). Tym razem analiza objęła ponad 97 tys. cen detalicznych z przeszło 45 tys. placówek handlowych. Wzięto pod lupę 17 kategorii i ponad 100 najczęściej wybieranych przez konsumentów produktów codziennego użytku.

To, że w marcowym zestawieniu ponownie znalazły się używki, słodycze oraz chemia gospodarcza, nie jest przypadkiem. Wszystkie te segmenty są najmocniej obciążone czynnikami kosztowymi, które działają niezależnie od sezonu czy polityki cenowej samych sieci handlowych – mówi dr Agnieszka Gawlik z Uniwersytetu WSB Merito.

 Z kolei dr Piotr Arak, główny ekonomista VeloBanku, wyjaśnia, że kawa i herbata to surowce silnie wrażliwe na kursy walut oraz klimat. Podwyżka akcyzy na alkohol, która weszła w życie na początku 2026 roku, systematycznie podbija ceny piwa i wódki. Do tego ekspert ostrzega, że efekt fiskalny nie zniknie. W dalszym stopniu będzie zwiększał koszty zakupów napojów procentowych. Natomiast wysokie ceny słodyczy i deserów są powiązane z drogim surowcem, jakim stało się kakao.

Podwyżki cen kakao, spowodowane suszami i chorobami plantacji w Afryce, przekładają się na droższą czekoladę. To właśnie ona w największym stopniu odpowiadała za wzrost cen wielkanocnego koszyka. Co ważne, choć kakao na rynkach światowych tanieje od kilku miesięcy, sklepy reagują na spadki z dużym opóźnieniem, tak samo jak odpowiadały na podwyżki. Z kolei drożejącą chemię gospodarczą trzeba tłumaczyć wygasaniem promocji. Po agresywnych akcjach dyskontów w poprzednich kwartałach, baza porównawcza podwyższyła się. To optycznie pogorszyło wynik rok do roku – dodaje dr Arak.

Jak stwierdza Marcin Luziński, ekonomista z Santander Bank Polska, globalne ceny słodyczy i deserów już się uspokoiły.

Liczę zatem na zahamowanie tendencji wzrostowych w Polsce. Inaczej wygląda sprawa z chemią gospodarczą. Przemysł chemiczny jest energochłonny. Wzrost cen surowców energetycznych podbije koszty produkcji. Poza samą energią, przemysł chemiczny korzysta też z produktów przemysłu naftowego jako surowców. Może to pomóc chemii gospodarczej przesuwać się na sam szczyt rankingu – przewiduje ekspert.

W TOP5 najbardziej drożejących produktów codziennego użytku widać też mięso ze wzrostem rdr. o 5,9%, a także pieczywo, które rdr. zdrożało o 5,4%. W ocenie dr inż. Anny Motylskiej-Kuźmy z Uniwersytetu DSW Ideis świadczy to o tym, że presja cenowa w tych kategoriach nadal jest istotna, ale jednocześnie wyraźnie słabsza niż w segmentach najbardziej dotkniętych czynnikami regulacyjnymi czy globalnymi.

W przypadku mięsa kluczowe znaczenie mają koszty produkcji, w tym pasz, energii oraz pracy. W ostatnich miesiącach część z nich zaczęła się stabilizować, co tłumaczy lekkie wyhamowanie dynamiki wzrostu cen. Jednocześnie sektor mięsny jest bardzo konkurencyjny, a popyt, zwłaszcza przy wyższych cenach, staje się bardziej wrażliwy. To ogranicza możliwość dalszych podwyżek. Koszty energii i surowców (np. mąki) mają również ogromny wpływ na cenę produkcji pieczywa – tłumaczy dr inż. Motylska-Kuźma.

Jak mówią eksperci, wyhamowanie wzrostu cen może wskazywać na częściową stabilizację tych czynników, ale też na ograniczoną przestrzeń do dalszego podnoszenia cen bez ryzyka spadku sprzedaży. W opinii ekspertki z Uniwersytetu DSW Ideis, pozycja obu kategorii świadczy o tym, że są one w fazie przejściowej, czyli nadal drożeją stosunkowo szybko, ale presja cenowa stopniowo słabnie. To odróżnia je od kategorii takich jak używki czy słodycze, gdzie działają silniejsze i bardziej bezpośrednie impulsy kosztowe lub popytowe. Znaczenie mógł tu mieć również okres przedświąteczny.

Mięso i pieczywo to produkty podstawowe, które często są objęte promocjami lub wykorzystywane przez sieci jako tzw. magnesy cenowe przyciągające klientów. W efekcie sieci handlowe mogą celowo ograniczać skalę podwyżek w tych kategoriach, aby zwiększyć ruch w sklepach i sprzedaż całego koszyka zakupowego – komentuje dr Motylska-Kuźma.

Z omawianego raportu wynika również, że w marcu wzrosły rdr. ceny ryb – o 5,3%, owoców – o 5,2%, a także środków higieny osobistej – o 4,9%. Ponadto zdrożały rdr. wędliny – o 4,4%, produkty sypkie – o 4,3%, art. dla dzieci – o 4,3%, karmy dla zwierząt – o 3,8%, jak również napoje – o 2,2%. Natomiast część kategorii zanotowała ujemne wyniki. Największy spadek zaliczyły produkty tłuszczowe (masło, margaryna, olej itd.), bo o 7,7% rdr. Ceny dodatków spożywczych (ketchupy, majonezy, musztardy) zmniejszyły się o  3,7% rdr. Warzywa zanotowały obniżkę na poziomie 2,9% rdr. Do tego nabiał potaniał o 0,7% rdr.

Tabelę zamykają kategorie, które w ostatnim czasie zanotowały wyraźną poprawę sytuacji podażowej. W zeszłym roku masło mocno drożało po zaburzeniach na rynku mleka, ale gdy te się skończyły, doszło do wyraźnych przecen. W przypadku warzyw decydujące były mocne krajowe zbiory w zeszłym roku – analizuje Marcin Luziński.

Malejącą cenę masła dr Arak tłumaczy wojną cenową dyskontów. Niektóre oferują kostkę nawet za symboliczne 0,99 zł pod warunkiem zakupu większej liczby. Konsument, widząc tanie masło, może podświadomie oceniać cały koszyk jako tańszy, mimo że realnie wydaje podobną lub wyższą kwotę. Ekspert twierdzi też, że to jest efekt psychologiczny.

W przypadku warzyw zadziałała lepsza podaż krajowa i sezonowość. Marzec to koniec okresu zimowego i pierwsze symptomy nowej podaży z Południa Europy. Baza z marca 2025 roku była też wyjątkowo wysoka po ówczesnych mrozach. Dodatki spożywcze to kategoria, w której konkurencja cenowa jest bardzo silna, a sieci handlowe używają marek własnych agresywnie, co naturalnie tłumi wzrosty. Przed Wielkanocą promocje na majonez były jednym z klasycznych haczyków na klientów – podsumowuje dr Piotr Arak.

źródło: monday news

oprac. Zuzanna Łaba

fot. bigstock

Artykuł W marcu najszybciej drożały w sklepach używki, słodycze i desery oraz chemia gospodarcza pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

W ostatnich latach tempo wzrostu płac stopniowo hamuje. Jeszcze na początku 2024 r. dynamika średniego wynagrodzenia sięgała 12%, a w 2022 r. było to aż 15-16%. To dobre informacje dla gospodarstw domowych, firm i Rady Polityki Pieniężnej.

Eksperci komentują wzrost płac w Polsce

Ekonomiści Banku Pekao napisali, że przyspieszenie tempa wzrostu płac było spodziewane z uwagi na kilka czynników.

Po pierwsze, przedśwąteczna niedziela handlowa wypadła w bieżącym roku w marcu, a nie w kwietniu jak przed rokiem, co przejściowo podbiło wynagrodzenia w handlu (+0,1 pkt proc. do przyspieszenia dynamiki). Po drugie, nieco większa liczba dni roboczych (+1 r/r) i marcowe ocieplenie wpłynęły na szybsze tempo wzrostu wynagrodzeń w budownictwie (+0,1 pkt proc.) — wskazali.

Dodali jednak, że zaskoczeniem dla prognoz okazał się jednak odczyt płac w sektorze energetycznym oraz w górnictwie, co wyjaśnia całą skalę dzisiejszej niespodzianki (0,3 pkt proc.). Najprawdopodobniej mieliśmy do czynienia z wypłatą premii w obu sekcjach, co przełożyło się na jednorazowe przyspieszenie tempa wzrostu wynagrodzeń.

Mimo lekkiej niespodzianki w górę w marcu, dynamika płac pozostaje wyraźnie obniżona względem tego, co obserwowaliśmy w ostatnich latach. Naszym zdaniem kierunek dla płac jest tylko jeden — w dół. W kolejnych miesiącach powinniśmy zobaczyć dalsze kierowanie się tempa wzrostu płac w kierunku 6% i poniżej — ocenili eksperci Pekao.

Dodali, że pomagać niższym odczytom w najbliższym czasie może stanowić również panująca obecnie niepewność co do sytuacji gospodarczej na Bliskim Wschodzie oraz gorsze perspektywy inflacyjne, skłaniające pracodawców do ograniczania kosztów. Ocenili, że nie jest to jednak silny efekt, więc pozostają przy prognozie wzrostu płac w całym 2026 r. średnio o 5,5%. Przyspieszenie rocznej dynamiki płac względem lutego to zasługa m.in. górnictwa, gdzie pomimo silnego miesięcznego spadku związanego z wypłatami tzw. “czternastek” w lutym (−13,1% m/m) wynagrodzenia w marcu, za sprawą niskiej bazy, wzrosły o 6,7% r/r (wobec −2,7% r/r miesiąc wcześniej). Wzrost płac przyspieszył również w wytwarzaniu i zaopatrywaniu w energię elektryczną, gaz, parę wodną i gorącą wodę (do 11,6% r/r z 8,6% r/r), zakwaterowaniu i gastronomii (do 6,8% r/r z 4,7% r/r) oraz w budownictwie (do 8,0% r/r z 6,3% r/r). W rolnictwie i przetwórstwie przemysłowym wzrost wynagrodzeń pozostał niemal niezmieniony i wyniósł odpowiednio 2,5% r/r oraz 6,6% r/r.

Ekonomiści PKO BP zwrócili uwagę, że w ujęciu realnym (czyli po korekcie o inflację) płace wzrosły w marcu o 3,5% do roku. To wprawdzie 32. z rzędu wynik na plusie (oznacza to rosnącą siłę nabywczą naszych wynagrodzeń), ale tempo jest najniższe od marca 2025 r. (odpowiada za to m.in. odbicie inflacji w marcu do 3% z powodu wzrostu cen paliw po ataku na Iran).

W świetle rozwijającego się szoku energetycznego, związanego z konfliktem na Bliskim Wschodzie, wysokich cen ropy naftowej i wzrostów cen paliw obserwujemy wzrost inflacji. Będzie to czynnik wywierający presję na realną siłę nabywczą gospodarstw domowych i może ograniczać konsumpcję — podkreślili ekonomiści ING Banku Śląskiego.

Ekonomiści mBanku podkreślili w kontekście presji płacowej, że impet wzrostu wynagrodzeń ustabilizował się i na ten moment ich zdaniem nie wygląda na to, by coś niedobrego miałoby się z nim dziać.

To dobra informacja, zważywszy na fakt, iż przed nami okres podwyższonej inflacji (paliwa), co stwarza pewna ryzyka dla bazowej CPI — zaznaczyli.

Co dalej ze stopami procentowymi w Polsce?

Choć dynamika płac nieco przyspieszyła w marcu do 6,6% rok do roku, to wciąż kształtuje się poniżej poziomów obserwowanych w latach 2021-2025. Zakładamy, że do końca roku wzrost wynagrodzeń może nieco spowolnić, jednak w całym roku wyniesie około 6%. Jeszcze dwa miesiące temu moglibyśmy zastanawiać się, jak na takie dane zareaguje RPP, jednak dziś kluczowym czynnikiem dla Rady pozostają wojna w Zatoce Perskiej i ceny energii, procesy na rynku pracy zeszły zaś na dalszy plan— napisali eksperci PKO BP.

Dodali, że dane nie zmieniają ich prognozy stabilizacji stopy referencyjnej NBP do końca 2026 r. na poziomie 3,75%.

Ekonomiści ING Banku Śląskiego podkreślili, że spadek inflacji w okolice celu NBP, niewielka skala podwyżki płacy minimalnej (3% od początku 2026) oraz umiarkowane podwyżki wynagrodzeń w sferze budżetowej (również 3% ), ograniczyły presję płacową w ostatnich miesiącach. Dodali, że wskazują na to zarówno plany podwyżkowe firm, jak i oczekiwania samych pracowników w badaniach ankietowych. Według ING sytuacja na rynku pracy nie jest obecnie źródłem presji inflacyjnej i nie powinna budzić niepokoju RPP w kontekście potencjalnych czynników proinflacyjnych w najbliższych kwartałach. Ich zdaniem uwaga Rady będzie się koncentrowała na danych o strukturze inflacji oraz kształtowaniu się inflacji bazowej.

W szczególności kluczowe dla trwałości impulsu inflacyjnego wygenerowanego przez wzrost cen paliw będzie ewentualne rozlewanie się wzrostów cen na inne towary i usługi i potencjalne wystąpienie efektów drugiej rundy. Tak długo, jak szok energetyczny będzie miał znamiona czystego szoku podażowego RPP, może przyjąć wyczekującą postawę. Spodziewamy się, że stopy NBP pozostaną bez zmian do końca 2026. Lipcowa projekcja NBP może pozwolić na pierwsze oceny skali wpływu sytuacji na rynku ropy naftowej na perspektywy inflacji i wzrostu gospodarczego w Polsce — wskazali eksperci ING Banku Śląskiego.

Źródło: Business Insider

oprac. Zuzanna Łaba

fot. pixabay.com.pl

Artykuł Płace w marcu przyspieszyły, ale trend na resztę roku pozostaje spadkowy pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Jak ocenia Mariusz Zielonka, główny ekonomista Konfederacji Lewiatan, polska gospodarka wchodzi w etap, w którym kluczowe będą decyzje dotyczące nowego modelu rozwoju. W jego ocenie firmy już dziś reagują na zmianę warunków, ostrożniej planują przyszłość i coraz wyraźniej dostrzegają bariery, które w najbliższych latach mogą ograniczać tempo wzrostu.

Poprawa koniunktury nie przekłada się jednak automatycznie na większą skłonność do inwestowania. W kwietniu 2026 r. Miesięczny Indeks Koniunktury PIE wzrósł do 103,6 pkt, co potwierdza ożywienie popytu, ale subindeks inwestycyjny pozostał wyraźnie niższy i wyniósł 71,3 pkt. To sygnał, że przedsiębiorcy nadal ostrożnie podchodzą do decyzji rozwojowych.

W tle pozostaje strukturalny problem niskiej stopy inwestycji. Według danych przywoływanych przez Polski Instytut Ekonomiczny inwestycje w Polsce sięgają ok. 17 proc. PKB, podczas gdy średnia unijna wynosi ok. 21 proc. To jedna z barier, które utrudniają szybsze przejście do gospodarki opartej na wyższej produktywności i innowacjach.

Presję widać także na rynku pracy. Bezrobocie w Polsce utrzymuje się w okolicach 3 proc., co oznacza bardzo ograniczoną dostępność nowych pracowników, a jednocześnie współczynnik dzietności należy do najniższych w Europie i wynosi 1,16. W praktyce oznacza to, że dalszy wzrost będzie musiał coraz mocniej opierać się na wzroście wydajności, a nie na zwiększaniu zatrudnienia.

Polska poprawia wyniki produktywności, ale dystans do unijnej średniej nadal jest wyraźny. Jak wskazują dane PIE i Eurostatu, w latach 2015–2025 produktywność wzrosła o 34 proc., jednak w 2024 r. jej poziom odpowiadał 66,4 proc. średniej unijnej. Według prognoz Komisji Europejskiej do 2027 r. wskaźnik ten może wzrosnąć do ok. 72 proc.

W ocenie ekonomisty obecny model wzrostu wymaga przebudowy i powinien być wspierany przez długofalową, spójną strategię państwa. Chodzi przede wszystkim o większe wsparcie inwestycji, technologii i produktywności, a nie tylko reagowanie na bieżące napięcia gospodarcze czy polityczne.

Jednym z ważnych elementów tej układanki pozostają wydatki obronne. Polska należy do państw NATO przeznaczających na obronność jedną z najwyższych części PKB, a Międzynarodowy Fundusz Walutowy wskazuje, że zwiększenie takich wydatków może w krótkim okresie pobudzać aktywność gospodarczą. Skala tego efektu zależy jednak od tego, czy zamówienia i inwestycje zostają w krajowej gospodarce.

Równocześnie coraz częściej wraca temat nadregulacji. Unia Europejska odpowiada dziś za mniej niż 15 proc. światowego PKB, a jej wydatki na badania i rozwój są wyraźnie niższe niż w USA. W 2024 r. nakłady na B+R w UE wyniosły 2,11 proc. PKB. Dla porównania, w Stanach Zjednoczonych było to ok. 3,4 proc. Nadmierna biurokracja i niestabilność prawa pozostają zaś jednymi z najczęściej wskazywanych barier dla inwestycji i rozwoju przedsiębiorstw.

Potwierdzają to także rankingi międzynarodowe. W International Tax Competitiveness Index 2025 Polska zajęła 35. miejsce wśród 38 państw OECD, co pokazuje, że przejrzystość i konkurencyjność systemu podatkowego nadal pozostają słabym punktem otoczenia biznesowego.

O wyzwaniach związanych z transformacją gospodarczą, budową bardziej odpornego modelu wzrostu i poszukiwaniem nowych przewag konkurencyjnych eksperci rozmawiali podczas konferencji EFNI Wiosna 2026, organizowanej przez Konfederację Lewiatan.

oprac. Zuzanna Łaba

źródło: Newseria

fot. pixabay.com.pl

Artykuł Polska gospodarka nadal rośnie szybciej niż unijna, ale traci przewagi kosztowe pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Najwięcej badanych zapowiada częstszy zakup polskich pomidorów (48 proc.) i jabłek (44 proc.). Wśród warzyw wysoko znalazły się także ogórki (39 proc.), papryka (35 proc.) i pieczarki (26 proc.). W segmencie owoców rośnie zainteresowanie borówkami (30 proc.), truskawkami (29 proc.) i malinami (24 proc.), a także mniej oczywistymi gatunkami, takimi jak jagoda kamczacka i agrest.

Wyniki badania pokazują nie tylko chwilową modę, ale także potencjał wzrostu popytu w nadchodzących miesiącach. Dla producentów, handlu i całego sektora rolno-spożywczego to ważny sygnał przed sezonem, który może pomóc lepiej planować promocje, ekspozycję i działania sprzedażowe.

Eksperci zwracają uwagę, że na czele zestawienia są produkty dobrze znane, łatwe do codziennego wykorzystania i mocno osadzone w polskich nawykach żywieniowych. Jednocześnie coraz większe zainteresowanie owocami jagodowymi pokazuje, że konsumenci szukają nie tylko klasyki, ale też nowości, które łączą smak z prozdrowotnym wizerunkiem.

Rosnąca chęć sięgania po lokalne warzywa i owoce to dobra wiadomość zarówno dla producentów, jak i konsumentów. Dla pierwszych oznacza szansę na większy popyt, dla drugich — łatwiejszy dostęp do świeżych, sezonowych produktów, które mogą wzmacniać codzienne, zdrowsze wybory żywieniowe.

Najważniejsza korekta merytoryczna: badanie zostało zrealizowane 17–20 marca 2026 r. metodą CAWI na próbie 1000 Polaków w wieku 16+, więc najlepiej pisać o deklaracjach zakupowych przed sezonem, a nie o już potwierdzonym wzroście sprzedaży.

Źródło: Źródło: Krajowy Związek Grup Producentów Owoców i Warzyw

Oprac. Zuzanna Łaba

Artykuł Przed sezonem rośnie zainteresowanie polskimi warzywami i owocami pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.

Raport pokazuje, że dominującym scenariuszem po stronie pracodawców jest stabilizacja. Utrzymania sytuacji firmy na poziomie z 2025 r. spodziewa się 45 % badanych przedsiębiorstw, poprawy oczekuje 15 %, a pogorszenia obawia się 30 %. Najlepsze nastroje panują w sektorze usług, gdzie 21 % firm liczy na poprawę, natomiast najbardziej ostrożne pozostają przedsiębiorstwa z branży TSL.

Na decyzje kadrowe coraz mocniej wpływają rosnące koszty pracy i ostrożność inwestycyjna. Widać też wyraźne różnice między firmami różnej wielkości: rekrutacje planuje 32 % największych przedsiębiorstw, 16 % średnich firm i tylko 4 % małych podmiotów.

Jednym z najmocniejszych trendów pozostaje technologia. Już 35 % firm wdraża lub planuje wdrożyć rozwiązania oparte na sztucznej inteligencji, a 40 % zamierza szkolić pracowników z obsługi nowych technologii. To pokazuje, że automatyzacja coraz częściej staje się elementem strategii biznesowej, a nie tylko testowanym narzędziem.

Po stronie pracowników także dominuje ostrożność. Swoją sytuację zawodową pozytywnie ocenia 40 %Polaków, ale jednocześnie tylko 9 % liczy na jej poprawę w najbliższym czasie. Maleje też presja płacowa: o podwyżkę u obecnego pracodawcy chce zabiegać 23 % pracowników, wobec 30 % rok wcześniej, a 16 % planuje szukać lepiej płatnej pracy.

Wynagrodzenie nadal pozostaje głównym motywatorem zmiany pracy, wskazywanym przez 65 % badanych, ale coraz większe znaczenie mają również warunki pracy, atmosfera i elastyczność. Równolegle rośnie znaczenie transparentności płac: 57 % firm popiera jawność wynagrodzeń, a 30 % publikuje widełki płacowe w ogłoszeniach.

Istotną rolę na rynku pracy nadal odgrywają pracownicy z zagranicy. Z danych raportu wynika, że zatrudnia ich około 30 % firm, a w dużych przedsiębiorstwach już ponad połowa. Jednocześnie przyszły potencjał napływu nowych pracowników z Ukrainy może być ograniczony, ponieważ 88 % Ukraińców przebywających obecnie w swoim kraju nie planuje emigracji po zakończeniu wojny.

Według autorów raportu polski rynek pracy w 2026 r. nie wchodzi ani w fazę dynamicznego odbicia, ani gwałtownego osłabienia. Coraz wyraźniej działa za to w warunkach ostrożnej stabilizacji, w której firmy uczą się funkcjonować pod presją kosztów, technologii i zmian demograficznych.

Metodologia badania

Badanie pracowników i pracodawców w Polsce przeprowadzono na ogólnopolskim panelu badawczym Ariadna metodą CAWI (Camputer-Assister Web Interview).

Pracownicy: Selekcja z ogólnopolskiej próby losowo-kwotowej dla osób w wieku od 18-tu lat wzwyż. Kwoty łączne dla płci, wieku, wielkości miejscowości zamieszkania. Próba właściwa do analiz według kryteriów selekcyjnych wynosiła N=1089 – osoby pracujące na dowolny rodzaj umowy lub prowadzące działalność gospodarczą. Badanie realizowane w dniach 29 stycznia-3 lutego 2026 r.

Pracodawcy: Próba ogólnopolska wynosząca N=315 firm (przedsiębiorstwa małe zatrudniające do 10 osób, przedsiębiorstwa średnie zatrudniające od 10 do 49 osób oraz przedsiębiorstwa duże zatrudniające od 50 do 249 osób). Badanie realizowane w dniach 29 stycznia-8 lutego 2026 r.

oprac. Zuzanna Łaba

źródło: PAP MediaRoom

Artykuł Rynek pracy: 51 % firm nie planuje zmian w zatrudnieniu pochodzi z serwisu Poradnik Handlowca.